Chris Evert

Chris Evert to jednak z najlepszych, najwybitniejszych tenisistek lat 70-tych I 80-tych. Uważana za jedną z trzech muz tenisa obok Graff i Navratilowej. Ta zawodniczka może się poszczycić największa ilością finałów wielkoszlemowych, wygrała ich aż 18, 16 przegrała. W całej karierze Chris Evert wygrała w sumie 144 turnieje singlowe. Evert może się także poszczycić niebywałą wręcz skutecznością na korcie. Proszę sobie wyobrazić , że Chris Evert wygrała na korcie 1304 mecze, przegrywając tylko 144, co daje jej najwyższy procent wygranych w historii kobiecego tenisa w ogóle. Ten wskaźnik wynosi aż 90%. To oznacza, że Evert wygrywała 9 na 10 meczów. Jak łatwo sobie obliczyć, wygrywała co drugi turniej w jakim występowała! Tak więc Evert na pewno można zaliczyć do grona najlepszych, najwybitniejszych tenisistek XX wieku obok Czeszki Navratilowej i Niemki Steffi Graf. Wszystkie te zawodniczki stworzyły historię kobiecego tenisa i zdominowały całe ćwierćwiecze. Teraz już ciężko o takie zawodniczki, tak długowieczne, ale też konkurencja rośnie.

Comments are closed.



Recent Comments

Szukaj

Trening piłkarza to oczywiście praca nad mięśniami nóg. a więc nad grupą zginaczy i prostowników uda. które działają na staw kolanowy. To właśnie staw kolanowy podlega największym obciążeniom podczas uprawiania tego sportu, stąd częste doniesienia o uszkodzeniach tego stawu u piłkarzy. Urazy najczęściej dotyczą łękotki. która znajduje się w przedniej części stawu kolanowego. W trakcie meczu trwa twarda walka między napastnikiem a pilnującym go obrońcą. Wślizg. element obrony, czasem kończy się urazem nogi napastnika. Stłuczenie mięśni uda czy podudzia to najmniej dotkliwe następstwa walki na murawie boiska. Poważne uszkodzenia dotykają stawu kolanowego. Eliminują one zawodnika z gry. czasem na wiele tygodni czy miesięcy i kończą się często interwencją chirurga-ortopedy. Mięśnie podudzi i stóp wraz z aparatami stawowymi są narażone na największy wysiłek w czasie treningu futbolisty, . Wyskok do piłki czy mocne jej uderzenie to obciążenie dla stawu skokowego oraz stawów śródstopia. Zerwane ścięgna Achillesa są wynikiem urazu spowodowanego działaniem dużych sił na staw skokowy.