Krótka historia surfingu.


Surfing wydaje się sportem nowoczesnym a co za tym idzie nowym. Jednak nie wiele osób wie, że surfing powstał w IV naszej ery, a wynalazcą najprawdopodobniej byli Polinezyjczycy, choć stolicą surfingu uważa się Hawaje.

Dzieje się tak ponieważ w siedemnastym wieku na wyspach hawajskich zauważono po raz pierwszy jak tubylcy poruszają się na deskach wykorzystując moc fali. Okazało się, że to właśnie Polinezyjczycy przywieźli tutaj tą sztukę pływania na desce wykorzystując siłę nośną fal.

Europejczycy nie zachwyceni tą sztuką, zaczęli ukulturalniać tubylców na własny sposób. W ten sposób surfing zaczął zanikać. Odnowiony został dopiero w dwudziestym wieku przez pewnego Anglika i Hawajczyka, który znał stare obyczaje hawajskich tubylców i był jednym z niewielu, którzy umieli pływać na desce, inaczej mówić surfować. Początkowo pływanie polegało na leżenie i pozycjach siedzących, dopiero później opracowano zaawansowane techniki stojące.

Surfingiem zainteresowano się na całym świecie, jednak sport ten nie zachwycał aż tak bardzo. Powodem były duże i bardzo nie wygodne deski a co za tym idzie bardzo ciężkie. Wraz z zainteresowaniem, udoskonalano deski do surfingu. Starano się aby deska miała opływowe kształty i była wykonana z lekkich materiałów. W późniejszych latach gdy tyko pozwoliła na to technika, wykonywano deski z poliestru. Deski te zdobyły ogromna popularność ponieważ były lekkie i zwinne. Duża popularność zrobił także wymyślony statecznik, który pomagał utrzymać na wodzie równowagę. Dziś wytwarzane deski są bardzo dobrej jakości,wytrzymałe a przy tym bardzo lekkie. Na tynku dostępne jest kilka modeli desek, co pozwala na dobranie takiej deski jaka najbardziej nam odpowiada, oraz do takiego stylu jaki preferujemy. Surfing stał się modnym sportem, przeważnie w krajach, których warunki pozwalają na uprawianie tego sportu. Bardzo popularny jest w śród młodzieży dla których nie jest to tylko spędzenie czasu czy sport, ale także pewnego rodzaju kultura. Surfing to także bardzo często organizowane zawody, a także możliwość sprawdzenia się i pokonywania jak największych fal.

Leave a Reply



Recent Comments

Szukaj

Trening piłkarza to oczywiście praca nad mięśniami nóg. a więc nad grupą zginaczy i prostowników uda. które działają na staw kolanowy. To właśnie staw kolanowy podlega największym obciążeniom podczas uprawiania tego sportu, stąd częste doniesienia o uszkodzeniach tego stawu u piłkarzy. Urazy najczęściej dotyczą łękotki. która znajduje się w przedniej części stawu kolanowego. W trakcie meczu trwa twarda walka między napastnikiem a pilnującym go obrońcą. Wślizg. element obrony, czasem kończy się urazem nogi napastnika. Stłuczenie mięśni uda czy podudzia to najmniej dotkliwe następstwa walki na murawie boiska. Poważne uszkodzenia dotykają stawu kolanowego. Eliminują one zawodnika z gry. czasem na wiele tygodni czy miesięcy i kończą się często interwencją chirurga-ortopedy. Mięśnie podudzi i stóp wraz z aparatami stawowymi są narażone na największy wysiłek w czasie treningu futbolisty, . Wyskok do piłki czy mocne jej uderzenie to obciążenie dla stawu skokowego oraz stawów śródstopia. Zerwane ścięgna Achillesa są wynikiem urazu spowodowanego działaniem dużych sił na staw skokowy.