Rodzaje sprzętu w windsurfingu.


Niegdyś do windsurfingu używano dwóch desek, długich i krótkich. Podobnie miała się sprawa w surfingu. Jednak wraz z rozwojem sportu, windsurfing ewaluował i pojawiały się nowe sprzęty. Windsurfing różni się przede wszystkim długością desek, ich szerokością oraz rozmiarami żagla. Bardzo popularnymi deskami są deski długie, szerokie i dobrej wyporności. Deski takie używa się do pływania amatorskiego.

Styl ten nazywa się freeride i jest praktykowany przez wielu surferów, którzy traktują ten sport jako hobby. Małe deski, lekko zagięte o dużej wyporności używa się w style wave. Syt ten jest bardzo zbliżony do surfingu, gdyż ujeżdża się w nim fale, sterując małym żaglem. Jest to styl dla bardziej zaawansowanych windsurferów. Szerokie deski o bardzo dużej wyporności używa się do ekstremalnego stylu windsurfingu. Deski te muszą być sztywne a żagiel bardzo zwrotny, ma to ułatwić wykonywanie akrobatycznych sztuczek. Styl ten jest zaliczany do sportów ekstremalnych i jest tylko dla doświadczonych windsurferów. Innym bardzo widowiskowym stylem jest slalom, deski stosowane tutaj są bardzo krótkie i tak wyprofilowane aby można było łatwo i szybko pokonać zakręt. Jak wiemy windsurfing jest także sportem olimpijskim. Na olimpiadzie rozgrywana jest specjalna klasa RS:X zwana inaczej racing.

Deski stosowane w RS:X są deskami długimi i służą do wyścigów. Na deskach tych rozwija się bardzo duże prędkości, dlatego deska ta musi być stabilna i mieć dobrą wyporność. Prócz desek w windsurfingu i jego stylach stosuje się różne żagle.

Ma to pozwolić zawodnikom na osiąganie najlepszych wyników. Każdy żagiel ma swoja charakterystykę i swoje odpowiednie przystosowanie do deski oraz stylu. Windsurfing nie jest sportem trudnym, więc nauczenie się go nie jest zbyt skomplikowane. Wraz z własnym rozwojem, jeśli będzie taka możliwość możemy wypróbować różny sprzęt i różne deski. Windsurfing pozwala także na uprawianie stylów ekstremalnych, więc znajdzie się tu coś dla wszystkich. Windsurfing to także duże prędkości na wodzie, więc i amatorzy prędkości znajdą tutaj swój styl i mogą go śmiało uprawiać. Pamiętajmy jednak aby dobrać odpowiedni sprzęt do preferowanego stylu.

Leave a Reply



Recent Comments

Szukaj

Trening piłkarza to oczywiście praca nad mięśniami nóg. a więc nad grupą zginaczy i prostowników uda. które działają na staw kolanowy. To właśnie staw kolanowy podlega największym obciążeniom podczas uprawiania tego sportu, stąd częste doniesienia o uszkodzeniach tego stawu u piłkarzy. Urazy najczęściej dotyczą łękotki. która znajduje się w przedniej części stawu kolanowego. W trakcie meczu trwa twarda walka między napastnikiem a pilnującym go obrońcą. Wślizg. element obrony, czasem kończy się urazem nogi napastnika. Stłuczenie mięśni uda czy podudzia to najmniej dotkliwe następstwa walki na murawie boiska. Poważne uszkodzenia dotykają stawu kolanowego. Eliminują one zawodnika z gry. czasem na wiele tygodni czy miesięcy i kończą się często interwencją chirurga-ortopedy. Mięśnie podudzi i stóp wraz z aparatami stawowymi są narażone na największy wysiłek w czasie treningu futbolisty, . Wyskok do piłki czy mocne jej uderzenie to obciążenie dla stawu skokowego oraz stawów śródstopia. Zerwane ścięgna Achillesa są wynikiem urazu spowodowanego działaniem dużych sił na staw skokowy.