sporty

Bouldering czyli wspinaczka po głazach


Jest to jeden z tak zwanych sportów ekstremalnych, bardzo młoda dyscyplina, która cieszy sie na świecie rosnącym zainteresowaniem. „Boulder” – to słowo po angielsku oznacza głaz. Jest rodzaj wspinaczki, ale na małych wysokościach. Podstawową zasadą jest fakt, iż osoby uprawiające bouldering (zwany czasami po polsku wspinaczką bulderową lub balderową) nie korzystają z zabezpieczeń, jakie są tradycyjnie wykorzystywane przez wspinaczy na skałkach. Nie ma tu żadnych linek, haków, nic z tych rzeczy.

Nie wykorzystuje się asekuracji. Odcinki, jakie trzeba tu pokonać, nie są długie, są za to bardzo trudne. Dla przeciętnej osoby praktycznie niedostępne, wydające się niemożliwe do pokonania. Oglądając w sieci filmy pokazujące wspinaczkę bulderową, widzimy, że ktoś to robi, czasem szybciej, czasem powoli, ale że ogólnie dany manewr jest do wykonania. Problemy zaczęłyby się, gdybyśmy sami zechcieli pokonać kilka skał czy głazów, podobnie jak wspinacze bulderowi. Niedoczekanie!

Raczej nam się to nie uda, jeśli nie jesteśmy bardzo silni i sprawni fizycznie. Duża siła jest podstawą do uprawiania tego trudnego, ale bardzo ciekawego sportu. Pasjonaci tej wspinaczki, jak już wspomniano, nie stosują tradycyjnych zabezpieczeń. Układają jednak materace, po angielsku nazywane crachpad, czyli podkładka chroniąca przed zderzeniem, upadkiem, które w razie upadku asekurują wspinacza. Partner, z którym się wspinamy, może asekurować głowę i inne wrażliwe części ciała, ale oczywiście nie jest to tak pewne zabezpieczenie jak w przypadku standardowych wspinaczek. Z tego powodu za wspinaczkę bulderową powinny brać się osoby obeznane ze wspinaczką tradycyjna, bardzo wysportowane, nie bojące się upadku i najlepiej obeznane z upadaniem, które uczyły się go pod okiem specjalistów lub też mają doświadczenia z innych sportów, których uprawianie łączy się z upadkami, bólem, możliwością kontuzji. Osoby początkujące nie powinny próbować wspinaczki bulderowej!

Po co sporty ekstremalne


Ludzie bardzo często szukają wielu wrażeń i są ciekawi nowości. Mają duża skłonność do ryzyka a adrenalina daje im niesamowite uczucie satysfakcji. Każdy choć raz w życiu przeżył ekstremalna sytuacje i wie iż jest to pomimo wielkiego strachu coś co pociąga.

Dlatego też ludzie wymyślili sporty ekstremalne. Sporty ekstremalne to sporty które są na granicy ryzyka kontuzji, śmierci lub też ogromnego, ale bezpiecznego strachu.

Na świecie istnieje wiele dyscyplin sportowych o charakterze ekstremalnym. Są podzielone na różne kategorie i różnią się różnym stopniem trudności. Są sporty ekstremalne, do których uprawiania potrzebne jest specjalne przeszkolenie lub miesiące treningów. Może to być wspinaczka, sporty powietrzne jak wyskoki ze spadochronem lub też nurkowanie. Istnieje wiele sportów ekstremalnych do których należy specjalnie się przygotować bądź też przejść specjalny trening. Jednym ze sportów ekstremalnych, które wymagają dużo treningów jest surfing.

W zwykłej formie jest to sport dla każdego, jednak pewna odmiana surfingu a mianowicie, pływanie na ogromnych falach jest zadaniem ogromnie trudnym i niebezpiecznym. Ta reguła ma się do wielu sportów ekstremalnych czy to jest zjazd kajakowy, pontonowy czy pływanie na windsurfingu, należy trenować i być pewnym, że jesteśmy gotowi do tego poziomu trudności. Sport ekstremalny to bardzo ciekawa odskocznia od życia codziennego, daje nam wiele emocji i pozwala zapominać o stresie. Uczy nas także respektu do życia i pokazuje nasze słabości. Popularność tych sportów rośnie na całym świecie i sporty ekstremalne są coraz bardziej rozwijane.

U nas największa popularnością cieszą się skoki na bunnge, zjazdy kajakowe czy pontonowe. Również bardzo popularny jest windsurfing, który może być z powodzeniem uprawiany na wielu akwenach wodnych. Jeśli chcesz spróbować sportów ekstremalnych, dobrze zastanów się jakie ryzyko jesteś gotowy podjąć i spróbuj na najniższym poziomie, jeśli ci się spodoba nie ma nic na przeszkodzie aby rozwijać swoje nowe hobby.

Windsurfing czy surfing.


Decydując się na sport wodny mamy wiele możliwości, kajaki, żaglówki, łódki i inne urządzenia pływające, nurkowanie czy zwykłe pływanie. Bardzo często młodych ludzi fascynuje surfing albo windsurfing. Jest to sport bardzo widowiskowy i dający niezwykle dużo frajdy. Trudno jednak, wybrać tylko ten jeden. Aby zdecydować się na surfing musimy pamiętać, że do jego uprawiania niezbędne są dobre fale. Jeśli nie będziemy mogli korzystać z fal, surfing może nas przestać fascynować i dawać nam radość.

Dlatego ważne jest abyśmy surfowali tam gdzie są odpowiednie fale. Fale takie bardzo często można znaleźć na akwenach otwartych, morzach czy oceanach. Niestety do surfingu nie nadają się jeziora ani duże rzeczki. Jest to jedna z wad surfingu, tym bardziej że im większe fale tym surfowanie staje się przyjemniejsze. Inaczej ma się sprawa z windsurfingiem, sport ten wykorzystuje jedynie wiatr. Oczywiście istnieje odmiana windsurfingu, zwana wave, ale i tak do jej uprawiania potrzebujemy żagla, co prawda mniejszego niż przy RS:X ale jednak jest potrzebny,.

Windsurfing to wspaniały relaks nie tylko na morzach czy oceanach, ale także na większych jeziorach, a niektórzy pływają nawet na rzekach. Dlatego tez warto zastanowić się przed ostatecznym wyborem i zakupem szeptu. Być może wybór windsurfingu ze względu na położenie geograficzne lub dostępność do morskich czy oceanicznych fal będzie lepszym wyborem. Windsurfing to nie tylko zwykłe pływanie na falach. Tak samo jak w przypadku surfingu i tu możemy wykonywać wiele akrobacji, a czasami nawet bardziej zaawansowanych niż na zwykłej desce surfingowej. Należy także zwrócić uwagę iż windsurfing, jest tak popularnym sportem ze odbywają się regularne zawody a także rozgrywany jest na igrzyskach olimpijskich. Jak zwykle wybór należy do was, surfing czy windsurfing, a może jeszcze jakiś innych wodny sport, być może warto zainteresować się kitesurfingiem? To nic innego jak połączenie deski oraz latawca, który wykorzystując wiatr ciągnie nas czasami z ogromną prędkością po tafli wody.



Recent Comments

Szukaj

Trening piłkarza to oczywiście praca nad mięśniami nóg. a więc nad grupą zginaczy i prostowników uda. które działają na staw kolanowy. To właśnie staw kolanowy podlega największym obciążeniom podczas uprawiania tego sportu, stąd częste doniesienia o uszkodzeniach tego stawu u piłkarzy. Urazy najczęściej dotyczą łękotki. która znajduje się w przedniej części stawu kolanowego. W trakcie meczu trwa twarda walka między napastnikiem a pilnującym go obrońcą. Wślizg. element obrony, czasem kończy się urazem nogi napastnika. Stłuczenie mięśni uda czy podudzia to najmniej dotkliwe następstwa walki na murawie boiska. Poważne uszkodzenia dotykają stawu kolanowego. Eliminują one zawodnika z gry. czasem na wiele tygodni czy miesięcy i kończą się często interwencją chirurga-ortopedy. Mięśnie podudzi i stóp wraz z aparatami stawowymi są narażone na największy wysiłek w czasie treningu futbolisty, . Wyskok do piłki czy mocne jej uderzenie to obciążenie dla stawu skokowego oraz stawów śródstopia. Zerwane ścięgna Achillesa są wynikiem urazu spowodowanego działaniem dużych sił na staw skokowy.